29 Ogos 2010
dlm 6.10 petang sampai KLIA. sepatutnya kul 6 dah ada kat sana. otw g tpt check in, sof call, tanya kat mana. die dah ada kat tpt check in. totally surprise!!! :D beg luggage = 25.9 kg. berat gile. sib bek die bg lepas. malas dah rasanya nak punggah beg tu. beg tasha 17 kg je tp tu pown die kate dah penuh. kitorang xpuas hati gile. izzah basri la paling berat. saya bw hand luggage satu, beg laptop dgn handbag. sof bg present plak. xtau dah nak letak mana. last2 sumbat dlm hand luggage. die bagi blouse dgn buku notes.

ahahaha... muke buruk gile. (holding gift from sof)
8.15 kene kumpul dpn Eden. lepas buke, terus solat jamak. senang. JPA bg 10 minit je tok jumpe family. kul 9 kitorang check in.. owh, hati kering. "I'm going there to study." that's what I'm thinking. turun je escalator, tunggu yang lain. hahahaha.. masa ni kelakar. zafran xhabis2 jerit, "kakak!!! kakak!!!"

taken from sof..
dah masuk kat tempat menunggu, masing2 call parents masing2. saya je tak. hahahaha... bil xbayar lagi kot time tu. pinjam la tasha punye. sampai Bengaluru International Airport dlm pukul 11.20 malam waktu tempatan. awal 20 minit. sedap gile angin die. musim hujan la katakan. dlm kapal terbang serius susah nak tido. tegak gile kerusi. ruang sempit gile. sian plak orang belakang nanti. duduk dgn tasha dgn syaz. budak2 yang g Yenepoya, AB Shetty dgn pe ntah lg satu terus g hotel.

the rest termasuk syaz, (sri siddharta) terus gerak g U dorang. lobi hotel tu kecik je. lampu malap gile. 204. kongsi bilik dgn humairah & fatin. bukak tv, satu hapak pown xphm. handphone saya plak xde coverage. sedih gile. masa ni baru perasan yg kat kulit buku note yg sof bagi, die ada tinggalkan mesej. terharu!!!!!
30 Ogos 2010
sahur pukul 4 pagi. pihak hotel sediakan makanan. mcm nasi goreng. tak berapa mkn sgt. pephm la sahur mcm mana. air teh die izzah kate sedap. kitorang satu bilik xusik pown. minum air mineral je.
5.30 pagi, kumpul kat lobi, gerak g Bengaluru International Airport balik. encik khai iring kitorang sampai airport. yang ikut sampai Mangalore, Dr Prabu. angin die nyaman gile. SUKE!!!! :D

ni kapal terbangnya...

otw g kapal terbang

sampai Bajpe Airport, risau gile masa amik luggage. berat kot. angkat 3 orang. saya, syariza dgn nana. tunggu la bas sat. Bajpe Airport ni serius mmg Indian style. Bengaluru Airport tu mcm KLIA. moden. anjing merata2. bas pown sampai. jeng3.... bas sekolah kuning tu. masa keluar dari airport tu...........................
baru kitorng tau yang airport tu atas bukit betul. kitorang turun ikut lereng bukit tu. betul2 dah sampai kat bawah, jalan die curam gile. tetibe...... terstuck.. kitorang ingat tayar tersangkut. tapi xlepas2 gak. kitorang 11 orang pown decide utk turun. dr Prabu dah turun awal2 tgk bas tu. masa dah turun tu baru tau situation sebenar...
bontot bas tu panjang sgt. sbb jln tu curam, bontot die xlepas. tersangkut kat batu. dah la panjang. hbs blok jln tu. kereta dah mule berbaris2, ada yang hon2. ramai gile kerumun bas. kitorang risau gak sbb brg2 ada kat dlm bas. sib bek barang2 penting dah bw turun.

kitorang amaze gile tgk ada kereta yang boleh lepas jln curam tu. seberang jalan ada bus stop. ada anjing sekor tengah berteduh kat situ. ada sekor lembu kat dpn bus stop tu. tetibe, "eiiiiiiii, tengok. lembu tu kencing," kata Humairah. saya pown pandang la. Shahmin dgn nana pown nampak gak. tetibe...............

ni la bus stopnya. nampak lombu2 tu??
nak dijadikan cerita, hujan pulak. payung dlm beg luggage atas bas. satu je pilihan. berteduh dekat bus stop tu. berat gak la kaki ni melangkah. ada 2 tempat masuk. belah kiri ada anjing. so, kitorang lalu kat belah kanan. (dekat tpt lembu tu kencing). budak2 lain xtau. terpaksa la.
bau die mmg perghhhhhhhhhhhhhh... pandang belah kiri, xsampai bbrp meter dr bus stand tu, ada 3 tompok taik lembu. fresh lagi. hah, amik..... xkan nak tutup hidung. obvious gile kot. lepas 30 minit, baru la lepas. kitorang hanya mampu tergelak. pengalaman tu. jauh gak la Yenepoya U dr airport. dlm 20-40 minit. tambah lak masa tu hujan. jln bumpy gile.

cantik tapi buat masa skang, jalan die xspt dlm gambar
sampai je, jumpa Madam Ubeida. die yang uruskan hal ehwal pelajar. hujan2 tu gak kitorang redah g jumpa principal kitorang, Dr Rao. ptt duduk kat hostel tapi sbb hostel xsiap, kitorang 8 org dak pempuan tinggal dkt staff quarters. still slm campus tp jauh ke dalam.
dkt atas tembok sepanjang perjalanan tu, die cacakkan kaca. mantap gile. selak pintu die, tingkap sume old-fashioned. bukak je tingkap, nampak tasik. ok gak la. sejuk, nyaman. ada 2 bilik. 4-4. satu bilik dgn saya, syariza, fatin dgn humairah.
shahmin dgn asyraf dok luar campus. jauh gak la. pepagi dorang naik bende ni :

ni auto namanya.
sori la xde letak gambar sgt. xbawa kamera. nak amik dari tasha tp wayar USB nya dah ke mana. next time la.
p/s : have found one of my silent reader.
4 comments:
wah... gila mencabar....kih3.....
tiqah x nanges ka kat klia??
p/s: bru plan nak buat drama samarinda kat klia tuh nnti :P
marlderv : hahaha... tu la. mencabar + tragis.
orenkopi : TAK!!! hahaha.. cm xcaye lak. tu la. hati kering. tak leh nak buat pe. rakam la drama tu. hahaha :D
hehe, best bce, nti tulis lg k :)
Post a Comment